Edukacja przez ruch to system form i metod kształcenia oraz terapii, który wykorzystuje naturalny, spontaniczny ruch organizmu. Człowiek rusza się, a więc przez ruch uaktywnia zmysły, dzięki którym poznaje otaczający świat.

Celem ćwiczenia edukacji przez ruch jest aktywizowanie struktury pamięci długotrwałej,
a konkretnie jej trzech struktur:

• Pamięci proceduralnej (dziecko rusza się w każdym ćwiczeniu),

• Pamięci zdarzenia, epizodycznej (przeżycia emocjonalne danego ćwiczenia – dźwięki, muzyka, rytm),

• Wiedzy (efekt ćwiczenia, np. praca plastyczna staje się punktem wyjścia do realizacji innych treści). Każde zajęcie prowadzone omawianą metodą zawiera kolejne etapy:

• ćwiczenia o charakterze graficznym lub manipulacyjnym – rytmicznie wykonywane przy optymalnym ruchu ciała,

• swobodne działanie z wykorzystaniem różnych technik plastycznych, prowadzące do powstania karty pracy,

• zestawienie indywidualnych kart pracy w kartę zespołową, swobodna rozmowa na jej temat,

• wykorzystanie powstałej karty pracy do przemyślanej analizy, dzięki której można zaplanować kolejne formy działania dzieci podczas zajęć.

Podczas zajęć wykorzystywane są trzy podstawowe formy aktywności dzieci:

• Ćwiczenie – doskonali poszczególne funkcje organizmu, np. kreślenie, tupanie, skakanie,

• Zabawę – zawiera kilka ćwiczyć, np. w zabawie „Deszcz nad miastem” dzieci chodzą wokół stołu, kreślą rytmicznie krople ręką lewą i prawą,

• Grę – składa się z kilku ćwiczeń wg określonych zasad (np. ograniczenie czasu ich wykonywania).