
1945
Powstanie przedszkola
Zachowane w Archiwum Państwowym w Nidzicy sprawozdania statystyczne przedszkoli podają dokładną datę orzeczenia organizacyjnego uruchamiającego placówkę 15 IV 1945 r. Od samego początku właścicielem i prowadzącym był Zarząd Miejski w Działdowie. Trudno jest dziś ustalić budynek, w którym się mieściło w pierwszych dniach działalności. W lipcu 1945 r., po przeniesieniu szkoły powszechnej do gmachu przy ul. Jagiełły, przedszkole zajęło pomieszczenia plebani ewangelickiej przy pl. Kościelnym 3.
1945
1946 - 1947
170 dzieci
Najstarszy formularz statystyczno sprawozdawczy z roku szkolnego 1946/47 podaje, że przedszkole liczyło 170 dzieci w 3 oddziałach. Opiekę na nimi sprawowały: Walentyna Żylewicz jedyna z pełnymi kwalifikacjami, absolwentka Państwowego Seminarium Ochroniarskiego (1935 r.), pełniąca funkcję kierownika oraz wychowawczynie Maria Poterałówna i Anna Mańkówna.
1947
Biblioteka
W roku 1947 podręczna biblioteczka dla dzieci liczyła 11 tomów. Prenumerowano „Świerszczyk”, „Płomyczek”, „Iskierki”. Z zabawek inwentarze wymieniają zaledwie dwa komplety klocków i jeden komplet loteryjek.
1947
1947 - 1948
Nowy kierownik
Od roku szkolnego 1947/48 funkcję kierownika pełniła Lidia Pawłowska. Do 1950 r. jako wychowawczynie pracowały także Anna Świtalska, Felicja Wiśniewska i Anna Bulińska. Liczba etatów nauczycielskich w roku szkolnym wynosiła od 3 do 5 i była zależna od liczby przyjętych dzieci. Dodatkowo zatrudniano pracowników administracyjno gospodarczych.
1950/51
Wydłużenie czasu pracy przedszkola
Początkowo przedszkole funkcjonowało w godzinach od 8 do 13, a od roku szkolnego 1950/51 w godzinach od 8 do 17.Na codzienny posiłek składała się bułka z marmoladą, mleko, kawa i zupa. Ciekawostką jest to, że większość dzieci na zajęcia dochodziła sama, a zaledwie ok. 20% było doprowadzanych przez rodziców. Znikomy ruch uliczny, ograniczający się do sennych furmanek nie stwarzał większego zagrożenia.
1950/51
1961
Przedszkole nr 2
Do 1961 roku była to jedyna placówka przedszkolna w mieście. W tym czasie liczba mieszkańców Działdowa wzrosła do ok. 8000, co nie korelowało z liczbą miejsc w przedszkolu, która utrzymywała się na niezmienionym poziomie. W związku z powyższym w lipcu 1961 roku oddano do użytku drugie przedszkole przy ul. Daszyńskiego (obecnie Marii Curie-Skłodowskiej). Funkcjonalnością i nowoczesnością przyćmiło starą „Jedynkę”, egzystującą w wysłużonych pomieszczeniach dawnej plebani ewangelickiej. Pobudowane z inicjatywy Miejskiej Rady Narodowej przedszkole otrzymało w urzędowej nazwie „Nr 2″. Sam budynek posiadał trzy sale do zajęć, jadalnię, szatnię, kancelarię, gabinet lekarski, izolatkę, kuchnię i pralnię, o której „Jedynka” mogła tylko pomarzyć. Dodatkowo każda sala posiadała niezależną ubikację i łazienkę. Uruchomienie drugiej placówki spowodowało zmniejszenie obłożenia w Przedszkolu Nr 1 przy Placu Kościelnym.
1961/62
Zmniejszenie liczby dzieci
W roku szkolnym 1961/62 uczęszczało do niego 103 przedszkolaków. Personel pedagogiczny składał się z 5 osób: 4 wychowawczyń i kierowniczki placówki. Zatrudniano 7 pracowników personelu technicznego i 1 osobę tzw. pomoc do grupy. Każda wychowawczyni prowadziła grupę dzieci od momentu przyjęcia, aż do opuszczenia placówki. Warunki pracy z dziećmi w dalszym ciągu były prymitywne, głównie ze względu na niewystarczającą ilość pomieszczeń. Sale były ciemne, zawilgocone, nieodpowiadany wymogom sanitarnym i zdrowotnym. Z roku na roku stan techniczny budynku ulegał pogorszeniu. Władze zwlekały z remontem, planując przeniesienie placówki do innego budynku, bądź jej likwidację.
1961/62
1968
Przeniesienie przedszkola
Katastrofalnie sytuacja przedstawiała się w roku 1967. Wyeksploatowane stropy dawnej plebani groziły zawaleniem, stąd zaistniała pilna potrzeba zabezpieczenia budynku. Doraźnie sufity podparto belkami. W niedługim czasie ewakuowano placówkę do pomieszczeń zastępczych. Część dzieci gościnnie przyjęło Przedszkole Nr 2, pozostałe maluchy znalazły lokum w budynku Prezydium Gminnej Rady Narodowej w Działdowie. Jesienią 1968 roku zakończono budowę internatu przy Liceum Ogólnokształcącym przy ul. Grunwaldzkiej. Tym samym zwolniono zajmowane dotychczas budynki obecnej Szkoły Muzycznej przy ul. Chopina i parterowy budynek przy ul. Grunwaldzkiej 7. Z powodu daleko posuniętego zniszczenia budynku przy pl. Kościelnym postanowiono przenieść „Jedynkę” do opuszczonego budynku przy ul. Grunwaldzkiej. Warunki były dalekie od zadowalających. W salach piece kaflowe i podłogi pomalowane pyłochłonem. W pierwszej kolejności pomalowano ściany i dokonano prac adaptacyjnych. Minęło sporo czasu zanim stworzono klimat ciepła i przytulności.
1987
Trwająca latami niepewność jutra, związana z ciągłymi planami likwidacji placówki zakończyła się w roku 1987. Ostatecznie zapadła decyzja o pozostawieniu „Jedynki”. Jednocześnie rozpoczęto rozbudowę obiektu od strony liceum. Z powodu braku funduszy prace budowlane przeciągały się w czasie.
1987
28 lutego 1989
Pożar
Nocą 28 lutego 1989 roku w budynku wybuchł pożar. Zniszczeniu uległa wtedy połowa obiektu. Natychmiast zmniejszono liczebność grup działających w przedszkolu. Część dzieci zostało przeniesionych do Przedszkola Nr 2. Zaistniała sytuacja wymusiła wzmożenie robót budowlanych, które ruszyły na dobre.
1990/91
Nowe przedszkole
Dzięki zaangażowaniu ówczesnego Naczelnika Miasta i Gminy Działdowo p. Teresy Nowakowskiej, inwestycję ukończono z nowym rokiem szkolnym 1990/91. Po 45 latach od momentu uruchomienia, najstarsza placówka w mieście doczekała się nowoczesnego obiektu wielkie, •słoneczne sale z własnymi łazienkami, pomieszczenia przechowywania leżaków, duża, funkcjonalna kuchnia, zaplecze socjalne, a co najważniejsze centralne ogrzewanie. Z pomocą nieistniejącego już dziś zakładu „Metalowiec” i jego prezesa p. Jana Lewickiego doposażono sale.
1990/91
1993/94
Nowy rozdział
W kolejny rozdział w historii przedszkola wpisały się zmiany społeczno-polityczne zachodzące w Polsce po 1989 roku. Likwidacja nierentownych zakładów pracy przyczyniła się do spadku zapotrzebowania na usługi przedszkolne. Ilość zgłoszeń malała z roku na rok. Usytuowanie placówki w starej części miasta prognozowało systematyczny spadek liczby dzieci. Rok szkolny 1993/94 rozpoczęto redukcją grup z 4 do 3. Nie w pełni wykorzystane możliwości obiektu zmuszały do poszerzenia zakresu działalności. Przedszkole postanowiło otworzyć się szerzej na potrzeby środowiska i otoczyć opieką dzieci szczególnej troski dzieci, które do tej pory nie miały możliwości uczęszczania do podobnej placówki i pozostawały w domach. Pomysłodawcą i realizatorem przedsięwzięcia była dyrektor „Jedynki” p. Barbara Kulpa. Dzięki zrozumieniu i pomocy ówczesnych władz miejskich z Burmistrzem Miasta Działdowa p. Marianem Janickim na czele, zorganizowano pilotażową grupę, która dała początek działalności Koła Terenowego Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym. Przez pierwsze 4 lata istnienia koła Przedszkole Nr 1 było siedzibą władz. Tu istniała grupa (przez okres 2 lat), tu spotykał się zarząd i rodzice dzieci niepełnosprawnych. Z chwilą zamknięcia Przedszkola Nr 2 i uruchomienia w opuszczonych budynkach Ośrodka i Warsztatów Terapii Zajęciowej, następuje likwidacja grupy dla dzieci specjalnej troski. W zamian powstały trzy grupy „0″ dla sześciolatków.
2004
Certyfikat Kuratora Oświaty
W opinii rodziców przedszkole uchodzi za wzorową placówkę, która do końca wypełnia stawiane przed sobą zadania. Dowodem tego jest otrzymany w 2004 roku 3-letni certyfikat Warmińsko-Mazurskiego Kuratora Oświaty i tytuł „Szkoły Promującej Zdrowie”.
2004
2026
Współcześnie
W chwili obecnej w Przedszkolu Nr 1 w Działdowie znajduje opiekę 130 dzieci zgrupowanych w 6 oddziałach. Najmłodszą grupę żłobkową istniejącą w placówce już trzeci rok, tworzą dzieci od 1 roku życia do 3 lat. Następnie działają dwie grupy dzieci 3-letnich, jedna 4- letnich, jedna 5-letnich i jedna 6- letnich, tzw. „zerowa”.